მეგრული გვარები » სამეგრელო
რეკლამა

მიმდინარეობს ტექნიკური სამუშაოები.

» » მეგრული გვარები


მეგრული გვარები

ამბალი – დიდი, ვეება.
ანჯაფარია– ფულიანი, შეძლებული.
აფაქელა– ფრიალა, მსუბუქი
აფაქია – აფრიანი
ბასარია – ჩაფსკნილი, ძლიერი აღნაგობის.
ბაჩალა – მშვიდი, თვინიერი, არაპრეტენზიული.
ბელქანი – მეჩხერი, თვალედი, შორიშორ ნაქსელი.
ბოკერი – ბრკმული, დამოკლებული.
ბოკერია – ტანმოკლე.
ბოკუჩა –ტანმოკლე, ჩაფსკვნილი.
ბოკუჩა – ბორკუჩა – ფეხშავი.
ბიგვა – მსხვილი ადამიანი, მკვრივი, ჩაფსკვნილი.
ბუკი – სკა.
ბუკია – ბუკურა, ჯირკვა.
ბჟალა – მზის ნათელი.
გაგუა – ძლივძლივობით სიარული, ლასლასი.
გაგულია – ბლაგვი, ჩლუნგი.
გახოკია – ცხენისკუდა (მცენარე).
გეგებერი – წმ. გიორგის ბიჭი.
გეგელი –ჩიხტი.
გვაზა – მსხვილი, ზორბა, ღიპიანი.
გვასალია – დიდი, ზორბა, მსხვილი.
გვაძაბია (გვაძი) –ჯუჯა, ტანმორჩილი.
გვაჯა – ტანდაბალი, ჩაგვერა, ჯუჯა.
გვაჯი – პატარა ბიჭი.
გვიჩა – ტანდაბალი დაქოჩორა, ბუჩქა.
გითოლენდია – ეშმაკი, ცბიერი, პიროვნება.
დუდუჩა – დუდიუჩა – თავშავა.
ზარანდია – მეზარე, ზარების ჩამომსხმელი, მოზარე.
ზოდელა – ტლანქი, ჩამოგრძელებული; გრძელთავიანი ღომის ჯიში.
თოდუ – ხის მთლელი.
თოფური–თაფლი.
თოშხუ–ა – თოლშხუ „თვალმსხვილი“ მეტსახელი.
თუნჯია – თუჯის პატარა ქვაბი.
კაკულია – წელში მოხრილი, მოკუზული, მოკაკული
კიზირია – პატარა და კოხტა
კინტირია – კიტრანა, პატარა ტანისკაცი.
კობახი–მთის ჩიტი ერთგვარი.
კობზა – მც.ერთგვარი, ბძისმაგვარი ბუჩქი, მაგარი შტო აქვს.
კოდუა – კოდვა, ქვის ისე მითლა რომ ხორკლიანი ზედაპირი ჰქონდეს.
კონჯარი – ხესავით მაგარი (კაცი).
კორსანტი – რკინეულის ოსტატი.მეკობრე.
კვაშილა – მიწავაშლა (მცენარე)
კუდა – უკუდო, ჩვილ ბავშვთა დავადება.
ლადარია –ტანმაღალი.
ლასარი – მაგარი. პიტალო, მჭრელი, რკინასავით მაგარი მერქანი.
ლასარია –გამკვრივებული ყინული.
ლატარია – სატარე მასალა, ტანლატანა.
მაკალათი – საჭმლის მიმტანი, გამრიგებელი(ყანაში); კალათის მზიდველი; მეკალათე, შემონაწირის, როჭიკის დამტარებელი ხალხური ნიღბების თეატრში.
მალანი – დამაელმებელი (თვალის), თვალის ამხვევი, თვალთმაქცი, ილუზიონისტი, მსახიობი; თხა – ცხვრის მწყემსთა გაერთიანების წევრი.
მანჩხა – წყლის გამშვები, საგანგებო ხვრელი ლაზურ ნავზე.
მანწკა – კურკოვანი, კურკასავით წვრილი.
მარღანი –თვალმარღი.
მარღანი –თვალმარღი, ლიბრგადაკრული.
მარშანი – მწინდავი, დამწინდოელი.
მაღულარი – მახვილი, ხმალი
მატკა – ხურიტული ღვთაება
მესხია – მეწვრილმანე, წვრილშვილის პატრონი.
მურღულია –ბუზარა.
ნარსი – გამოფიტული, დაქცეული, დაღუპული.
ნოდია – მხდალი,ნელმავალი ცხენი,ზანტი.
ჟველია – ტანაყრილი.
სალია – პირველნახადი არაყი.
სანგულია –ყრუ, შეუსმინარი კაცი.
სახოკია– ძაღლის ენა (მცენარე)
სახურია – სახიერი.
სიორდი – სრიალა.
ტაბაღუა – ტბის ჭია
ტყებუჩა – ტყებიუჩა – ტყავშავა.
უბირია – უცნობი.
ურიდია – უშიშარი.
ფაღა – ფუმფულა, ღაბუა.
ფაცაცია – ნაზი, ფუსკურა.
ფეტელა – ხელსწრაფი, ფეხმარდი.
ქადარია –ფეთიანი.
ქანდარია – გადარეული, სიმწრისაგან ხეზე გასული, ტანმაღალი.
ქანთარი – ძუის მახეა ერთგვარი. დიდი გრძელი ჭოკი მოიხრება და ძუის მახე ყულფად მიერგება.
ქარდა – სერიანი, ჭანგიანი, კლანჭიანი, მეისრის სოლი.
ქაცარი – თიკანი.
ქვარა – მუცელი. სიგნეული,ღრმული,ნადირთსაწოლი, საშო.
ქვაჩახია – ტოტებჩაგრეხილი, კარგად დავარჯებული (ხე).ბიღიანი კაცი.
ქიქა – პირღია, პირდაფჩენილი.
ქორქი – ეკლიანი ჩირგვა.
ქურსუა – მქუსლავი, მოჩხუბარი „მ–ქურსუ“.
ქუცურუ –ა – პატარა ტანის.
ღვამიჩა – ღვამიუჩა – შავლოყიანი.
ღურჯია – მაგარი მსმელი.
ჸალიჩა – ყალიუჩა – ყელშავი.
ყურუა – ყრუ, შეუსმინარი.
ყურშუა – ყურწუ „მყურწლავი“, უზომოდ მსმელი.
ჸორშია – ღორმუცელა.
შარაშია – მოხეტიალე, გზირი.
შარუხი – ბულბულის მზგავსი ფრინველი.
შარტე– ჩუტყვავილა.
შარტა – სახენაყვავილარი.
შელი – ზიარი, წილი, პაი, საზღვრით მეზობელი სამწყემსუროში.მაშველი,შემწე, სათადარიგო.
შეროზი – შმაგი.
ჩარგაზი –გათელვა.
ჩახა –საყელო, ყელზე შემოსახევი, შემოსავლები.
ჩიბურდი –უაზრობა, უაზრო ლაპარაკი.
ჩოკორაია – მოძიძგილავე, მოკურკურე, მამლაყინწას თვისებისა.
ცანა – ქონდრისკაცი, ცეროდენა.
ცატა – ციცქნა, ცოტა.
ციმინტია – ჭიჭყინა, ლიფსიტა, წვრილი.
ცხაკა – ღია ფერის გადახუნებული თვალები; გაჩხიკინებული გაძვალტყავებული.
წირღვი – კვირისთავი
წიფური–წიფლი
წიფურია– წიფლიანი
ჭაჭია – სიმსუქნისმიერ ნაკეცების მქონე ჩვილი.
ჭილა – წენგო
ჭიჭინა –საქონლის მძიმე ავადმყოფობა
ჭედია – მჭიდრო, შემტკიცული; მაგრად ჩადგმული, მკრივი ტანისა.
ჭოჭუ – ნელა, მზარდი.
ჭოჭუა – დაჭანჭრობება, დასუსხვა.
ჭკადუ–ა –– მჭედელი.
ხაჟო – პატარა გარეული ფრინველი, ჰგავს მწყერს, იყენებენ მიმინოს დასაჭერად.
ხარჩილა – ჩხრიალა, ჩაჩხრიალა.
ხვიჩა – გაბადრული, მოციმციმე, გაბრწყინებული
ხორა – მელოტი.
ხოჭოლა,ხოჭო–შავტუხა და გამხდარი ბავშვის მოსაფერებელი სიტყვა.
ხუნწი(არი)–მცენარე ერთგვარი.
ხუნჯგურუ – ა ––– დაბალი, სქელ და მხრებაწეული კაცი.
ჯამბურია – დასაცურებლად შეკრული ხე. ციგა საგრეხელა, ერქვანის დასაკრავი ჯაჭვი.
ჯალაღინი – მც. ბურჩხა
ჯოლოხა – კომბალი, მძლავრი ხის სახნისი, მსხვილი ტოტი.
ჯორჯიკია (ჯორჯია)– ზანტი, ჯანჯალა, საქმეში გვიანი.
ჯგუბურია– დაჯირჯვლებული, ჩოფურა კენკილ სახიანი, უხეში ქსოვილი, ყვავილებგამოყრილი.
ჯელია – მძლავრი.
ჯვებე – მსხვილნაკვეთიანი.


წყარო: ალიო ქობალია "მეგრული ლექსიკონი" გამომცემლობა ,,არტანუჯი'', 2010 წ.
9191
    

კომენტარები

რეკლამა