შუა სამეგრელოს გზატკეცილზე » სამეგრელო
რეკლამა

მიმდინარეობს ტექნიკური სამუშაოები.

» » შუა სამეგრელოს გზატკეცილზე


შუა სამეგრელოს გზატკეცილზე

შუა სამეგრელოს გზატკეცილზე შუა სამეგრელოს გზატკეცილად იწოდება ყოფილი სადადიანო, ზუგდიდიდან სალხინო გორდის მიმართულებით მიმავალი გზატკეცილი. ამ გზის ჩრდილოეთით მდებარეობს მთიანი სამეგრელო, ანუ ლაკადა, ხოლო სამხრეთით ბარის სამეგრელოა და რზენი ეწოდება. ლაკადისა და რზენის ნიადაგიც და ჰავაც განსახვავებულია. ჩვენც დადიანივით ზუგდიდიდან სალხინო გორდის მიმართულებით მივდივართ; ძველ ხიბულასთან გადავლახავთ ჭანისწყალს, ავდივართ საადონიოში. ხელმარჯვნივ იყო პეტრე ადონიას სავაჭრო დუქანი. ამ ადგილებში ხშირად გაივლიდა ჭაქვინჯელი ქველმოქმედი მეაბრეშუმე მათე ხუბულავა. ამ ადგილას ახლა კირცხის მე-20 პარტყრილობის სახელობის კოლმეურნეობა კომპლექსია. მათე ცხენზე ნაბადიანად წამოსკუპული დაატარებდა აბრეშუმის ჭიის თესლს და სოფლის ქალებში ატარებდა საუბრებს აბრეშუმის ყანჭის მოვლა მოშენებაზე; ცოტა ქვევით ჩავუვლით ძმების ზარქუების კარმიდამოს, რომლებიც აგრეთვე მეაბრეშუმენი და კარგი მეურნენი იყვნენ. ჰქონდათ პარკსაშრობი. ერთი ძმა-ისლამი პარკის დამამზადებელი იყო და კავშირი ჰქონდა სახვევ ქარხნებთან - ხონ ქუთაისში. მეორე ძმა მარკოზი განთქმული მჭედელი იყო. სასოფლო-სამეურნეო იარაღებით - სახნისი, თოხი, ბარი -ამარაგებდა გლეხებს. ორივე ძმა ავაზაკებმა მოკლეს ღამით, რაკი ძმებია გაუძალიანდნენ და არაფერი დაანებეს. ზარქუების კარ-მიდამოს სამხრეთით, ხობის რაიონის სოფელ გაშფერდის მაღლობზე კულტურულ გლეხს ნესტორ ჯიშკარიანს ჰქონდა პირველი ფლიგელი და მთელი რეგიონის ატმოსფეროს ვითარებას აკვირდებოდა და ზემდგომ სინოპტიკურ სამსახურს ემსახურებოდა.
ზარქუების სამჭედლო დარჩა ფიზიკურად შედარებით სუსტ გლეხს მიქე სახურიას, რომელმაც ყაჩაღების შიშით მალე დაანება თავი სამჭედლოს და კირცხი გაშფერდი უმჭედლოდ დარჩა.
გზას თუ გავაგრძელკებთ ისევ ხელმარჯვნივ მივადგებით ვაჭარ ისლამ ჯინჯოლავას დუქანს; მან ერთი კეთილი საქმე გააკეთა: შვილს ფარმაცეტობა ასწავლა და თავისის დუქნის წინ გახსნა აფთიაქი სოფელში, რომელმაც მალე შორს გაითქვა სახელი.
გზა კვლავ დაკვირებით გავაგრძელოთ, მალე გაგვივაკდება და ხელმარჯვნივ ვნახავთ ორსართულიან ქვის შენობას - ეს გარახელი ვინმე კვიკვინა მამფორიას ფუნდუკია (მგზავრთა ღამის გასათევი ნაგებობა), ცოტაც და მიუახლოვდებით ხობისწყლის ნაპირს, ლეტეშის ტყის დასაწყისთან გზის ხელმარცხნივ კაპიტალურ შენობას. ეს მგზავრთა შესასვენებელი ადგილია, რუსულად პოსტა, პოსტაიალი დვორ, ფოსტა. აქ შეისვენებდნენ შორს მიმავალნი თავიანთი სატრანსპორტო საშუალებებით (ცხენი, ვირი, ხარი თუ აქლემი, მათი აღალით-ეტლით, ურმით). საქონელს გაუსინჯავდნენ ფუხნალიანობას აჭმევდნენ და გადადიოდნენ ფონით ლესიჭინეს მხარეზე. ამ ადგილს ახლა ნაფოშტს ეძახიან.
აქ შენობების ნანგრევები ღიადაა დარჩენილი და ერთი დიდი ბებერი ცაცხვის ხე დგას. შემდეგ სოფელ ლესიჭინეს გავლით მივადგებით საღებროს, რომელსაც ახლა ახუთი - საღებროს ვეძახდით იქიდან გორდს, წულუკიძე და ქუთაისს ვეახლებით.
ამჟამად გზის ტრასა მივიწყებულია, რადაგან სატრანსპორტო საშუალებებმა უფრო მოხერხებულ და კეთილმოწყობილ გზებს მიაკვლიეს.

1985წ.

მამანტი კვირტია „კვიმატი“ 2001წ. გვ211-212.
579
    

კომენტარები

რეკლამა